Statenlid Richart Joling reageert op crisis in Ter Apel

Afgelopen week werden verschillende partijgenoten uit Westerwolde geïnterviewd door het Centrum voor Lokaal Bestuur over de crisis bij het aanmeldcentrum voor asielzoekers in Ter Apel. Onder andere Statenlid Richart Joling, zelf woonachtig in Ter Apel, ging in dit gesprek in op het effect van de huidige situatie voor de asielzoekers en de gemeenschap.

Hebben inwoners van Westerwolde nog enig vertrouwen, of haken inwoners af?

‘Het is een ingewikkeld probleem. Ik woon in Ter Apel en ben al vanaf begin 2000 actief bezig met de problematiek. Ik heb alles dus meegemaakt. De hele Nederlandse asielproblematiek concentreert zich hier. Daardoor kalft het draagvlak steeds verder af.’

Draagvlak voor asielzoekers of draagvlak voor de wijze waarop de overheid er mee omgaat?

‘Allebei. De PvdA was bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen in Ter Apel de grootste, maar de PVV is in opkomst. Er is een groep mensen die genuanceerd denkt. Zij zien dat de problematiek niks te maken heeft met de lokale politiek, maar met hoe de regering omgaat met Ter Apel.’

En de groep die er wat minder genuanceerd instaat?

‘Die zien hier de bevestiging in, dat ons land vol loopt en dat het klaar moet zijn. Helaas groeit die groep hard. Ik begrijp dat wel, want je hebt natuurlijk een vertekend beeld hier. Ter Apel heeft achtduizend inwoners, tweeduizend asielzoekers en er komen dagelijks honderden nieuwe mensen. En dat allemaal gecombineerd met beelden, die je normaal alleen kent van vluchtelingkampen aan de grens van Europa. Hekken, tentjes van het Rode Kruis, tentjes gemaakt van dekens, en mensen die op het grasveld slapen. Alleen al ernaar kijken is verschrikkelijk.’

Sommigen zeggen: het kabinet doet dit expres. Denk je dat ook?

‘Mensen die er verstand van hebben zeggen: ja. Door maar één aanmeldcentrum open te houden, blijft dit in stand. Je bespeelt zo de publieke opinie.’

Hoe bedoel je dat?

‘Doordat de situatie zo beroerd is, moeten mensen buiten blijven slapen, zijn er gevechten en opstootjes en is er winkeldiefstal. Maar ja, dat komt doordat mensen zich nog niet hebben kunnen aanmelden en daarom geen geld of eten krijgen. Ze hebben honger. Vind je het gek dat ze dan zo doen? Moet je dat asielzoekers dan verwijten, of de overheid?

De nationale crisiswet biedt de mogelijkheid aanwijzingen te geven aan gemeenten om mensen op te vangen. Maar waarom gebeurt dat dan nauwelijks?’

Inwoners haken op deze wijze dus af. Is er in algemene zin steeds meer wantrouwen jegens de overheid?

‘Zeker. De overheid komt steeds verder van de kiezer af te staan. De landelijke politiek moet met oplossingen komen, maar doet dat niet. Je ziet het nu ook met de inflatie. Met de toeslagenaffaire. En met het eindeloos slepende aardbevingsdossier. Het is nu tien jaar na de grote beving in Huizinge. Er is heel veel beloofd, maar concreet is er niet veel van terecht gekomen.’

Wat moet er gebeuren in Ter Apel?

‘Er moet een fatsoenlijke, menswaardige opvang komen. Je kunt mensen niet maanden en maanden laten wachten in onzekerheid voordat een procedure begint. Ook moet de werkdruk omlaag: het ziekteverzuim bij het aanmeldcentrum is groot. Mensen willen er niet gaan werken, zolang de werkdruk zo hoog is. Maar zonder voldoende uitstroom wordt dat niet beter.’

Heb je er vertrouwen in dat het Rijk gaat helpen?

‘Eigenlijk moet er op Europese schaal een oplossing komen. Elk EU-land moet naar rato asielzoekers opvangen. Binnen die gedeelde verantwoordelijkheid moet iedereen zijn steentje bijdragen. Dat geldt dus ook voor de Nederlandse overheid en alle gemeenten daarbinnen.’

Hoe kan de landelijke PvdA jullie helpen?

‘Door elke keer op de barricaden te springen. Door vragen te stellen en de staatssecretaris het vuur aan de schenen te leggen.’